مرگ غرور...

ايــن پلنــگ چــه مغــرور بــه نظــر مــيرســد،
چــه كــلاهــي ســرش گــذاشتــه،
بــا آن خــالهــاي تنــش،
فكــر مــيكنــد خيلــي قشنــگ اســت!
حتمــاً از زنــدگــياش كــامــلاً راضــي اســت . . .
بيچــاره پلنــگ!
نمــيدانــد كــه مــن او را بــا مــدادم روي كــاغــذ كشيــدهام
و هــر وقــت بخــواهــم مــيتــوانــم او را پــاك كنــم!
امــا واي!
قبــل از ايــن كــه پــاكکنام را پيــدا كنــم،
حــس مــيكنــم حالــم دارد بــه هــم مــيخــورد!
نكنــد يــك نفــر هــم دارد، مــرا پــاك مــيكنــد . . .








